Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/16675 E. 2025/19471 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/16675
Karar No
2025/19471
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1299 E., 2022/957 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin; suçu kabul etmesine, mal zararının karşılanmasına ve şikâyetçinin geri adım atmasına rağmen üst sınırdan ceza verildiğine, kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna ve mağduriyet yarattığına, sanık müdafilerinin temyiz istemlerinin; sanığın cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmadığına, sanığın beraatine karar verilmeliyken mahkûmiyetine karar verilmesinin hatalı olduğuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına, taraflarına zarar gidermek için makul süre verilmesi gerekirken iddianame sonrası yeterli süre tanınmadan duruşma yapıldığına ve yapılan duruşma neticesinde yeni bir celse açılmadan ve yine süre verilmeden ilk celsede mahkûmiyet tesis edildiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 02.02.2022 yerine 04.02.2022 olarak yanlış yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itstemlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/16675, K. 2025/19471, T. 03.11.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-16675-e-2025-19471-k-9b196ce684e5