Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/1357 E. 2025/11105 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1531 E., 2021/2031 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması, temyiz isteminin reddi Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 20.10.2021 tarihli ve 2020/1531 Esas, 2021/2031 Karar sayılı kararının sanıklar müdafilerinin temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 20.10.2021 tarihli ve 2020/1531 Esas, 2021/2031 Karar sayılı kararı sanık ... müdafii tarafından 01.11.2021 tarihli dilekçe ile temyiz olunmuş ise de; kararda yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi tarafından sanık ... müdafiine "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içerisinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere; Ayrıca Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen istinaf başvurularının esastan reddine dair kararların sanıklar ve müdafilerinin yokluğunda verildiği; müdafilere tebliğ edilen kararın sanıklara tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında; Ceza Genel Kurulu’nun 24.02.2022 tarih 2019/16-573 Esas ve 2022/119 Karar sayılı kararında “Ceza yargılamasında adil yargılanma hakkının bir parçası olarak etkin başvuru yolu, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin (İHAS) 13. maddesi ve CMK'nın 34. maddesinin ikinci fıkrası, Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinin son cümlesi ile CMK'nın 35. maddesinin 2. fıkrasındaki düzenlemeler ve müdafii ile vekil arasındaki farklılıklar da gözetildiğinde; sanığın ve müdafisinin yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir.” şeklindeki kabul ve ilkeler göz önüne alındığında, gerekçeli kararın sanıklara da tebliğ edilmesi gerekirken bu hususun göz ardı edilmesi sebebiyle gerekçeli kararın sanıklara tebliğ edildiğine ilişkin evrakın varsa dosyaya eklenmesi, aksi takdirde gerekçeli kararın (öncelikle sanıkların cezaevinde olmaları hâlinde, cezaevinde bizzat tebliğ edilmesi, cezaevinde olmamaları hâlinde ise, bilinen son adreslerine tebliğ yapılması, bu adreslere tebligat yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle)tebliği ile, tebliğ- tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının yeniden Dairemize gönderilmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 16.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.