Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/13715 E. 2025/2404 K.

Konu: Karşılıksız Yararlanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2022/13715
Karar No
2025/2404
Karar Tarihi
Konu
Karşılıksız Yararlanma

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3096 E. 2021/2117 K. SUÇ : Karşılıksız yararlanma HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz talebinin kendisine bildirilen bedeli ödemek için kuruma gittiği ancak borcunun bulunmadığından ödeme yapamadığına, sonrasında 1.900,00 TL ödeme yaptığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın istinaf aşamasında yapılan tebliğ ve ihtar işlemi üzerine aynı gün kuruma ödeme yapmaya gittiği ve buna ilişkin belgeyi temyiz dilekçesi ekinde sunduğunun anlaşılması karşısında, öncelikle suça konu 08.10.2017 tarihli tutanağa ilişkin herhangi bir ödeme yapılıp yapılmadığı ilgili kurumdan sorularak, ödeme yapılması ve bilirkişi raporunda belirlenen tutarı karşılaması halinde sanık hakkında düşme kararı verilmesi, ödeme yapılmadığının belirlenmesi halinde ise sanığa yeniden ödeme için makul süre verilerek kurumun ödeme kabul etmemesi halinde zararın mahkeme veznesine yatırılmasının sağlanması ve ödeme halinde sanık hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden düşme kararı verilmesi gerektiği, Bozmayı gerektirmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, isteme uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/13715, K. 2025/2404, T. 13.02.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2022-13715-e-2025-2404-k-48e8cf5a8ae0