Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2016/10701 E. 2018/7997 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının hırsızlık suçu yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. 1- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında, Dairemizin 02/07/2014 gün ve 2013/29651 E. Ve 2014/18855 K. sayılı bozma ilamından önce kurulan Kırklareli 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/ 25E. Ve 2012/241 K. sayılı ilk kararında sanık hakkında TCK nun 145. maddesi gereğince indirim yapılarak sonuç ceza olarak 4800 TL adli para cezasına hükmedildiği, bu hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin ise sadece konut dokunulmazlığını bozma suçuna yönelik olması nedeniyle bu hususun sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilmeden, bozma sonrası yapılan yargılama sonucu sanığın 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 26/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.