Yargıtay 18. Ceza Dairesi 2019/12431 E. 2020/8922 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret HÜKÜMLER : Mahkumiyet KARAR Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; a) Adli sicil kaydında sabıkası bulunmayan, iki defa duruşmaya katılan ve katıldığı duruşmalarda da olumsuz davranışından söz edilmeyen sanık hakkında “sanığın hiçbir iyi halinin bulunmaması,suça eğilimli kişiliği ve yargılama sürecinde gözlemlenen olumsuz tutum ve davranışlarına göre" biçimindeki, dosya içeriğiyle uyuşmayan gerekçelerle TCK'nın 62, 50, 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, b) Sanığın hakaret eylemini aleni olan karakol koridorunda gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmaması, c) Kasten yaralama suçlarının katılanların yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle işlenmesine rağmen, sanık hakkında TCK'nın 86/3-c maddesinin uygulanmaması, Kabule göre de; TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanması zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/09/2020 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.