Yargıtay 18. Ceza Dairesi 2018/437 E. 2019/4605 K. – Müstehcenlik

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Müstehcenlik HÜKÜM : Mahkumiyet KARAR Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü, Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanığa yükletilen müstehcenlik eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Anlaşılmış ve ileri sürülen temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi başkaca hukuka aykırılığa rastlanmamıştır. Ancak; Sanık hakkında verilen hapisten çevrilen 3000-TL ile doğrudan verilen 1000-TL adli para cezalarına ilişkin 27/11/2008 tarihli hükmün, sadece sanık tarafından temyiz edilip Özel Dairece bozulmasından sonra, "cezayı aleyhe değiştirme" yasağı gözetilmeden, sanığın sonuç olarak 1 yıl hapis cezası ve doğrudan verilen 80-TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine muhalefet edilmesi, Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz iddiaları bu nedenlerle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, tebliğnameye kısmen uygun olarak, “1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulması suretiyle, sanığın, müstehcenlik suçundan sonuç olarak hapisten çevrilen 3000-TL ile doğrudan verilen 1000-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve TCK'nın 52/4 maddesi uyarınca birer ay ara ile 24 eşit taksitle tahsiline" ibaresinin eklenmesi ve hükümden TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların çıkartılması suretiyle HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.