Yargıtay · 18. Ceza Dairesi

Yargıtay 18. Ceza Dairesi 2015/24150 E. 2016/9705 K. – Kötü Muamele

Konu: Kötü Muamele

Mahkeme
Yargıtay
Daire
18. Ceza Dairesi
Esas No
2015/24150
Karar No
2016/9705
Karar Tarihi
Konu
Kötü Muamele

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Kötü muamele HÜKÜM : Mahkumiyet KARAR Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- TCK'nın 232/1. maddesinde düzenlenen kötü muamele suçunun, yaralama, tehdit, sövme gibi kanunun başka maddelerinde açıkça düzenlenmiş suçlar dışında kalan, "çıplak gezdirme, aç bırakma, sürekli alay etme, korkutma" gibi merhamet ve şefkatle bağdaşmayan eylemleri kapsadığı, sanığın resmî nikahlı eşi olan mağdurenin "yüzüne iki defa tokatla vurduğu ve evin kapısını kilitleyerek ayrıldığı, aynı günün akşamı aynı konu nedeniyle çıkan tartışma nedeniyle şüpheli Mehmet'in müşteki Behiye'yi kemerle vurmak suretiyle darp ettiği" şeklinde anlatılan eylemlerin 5237 sayılı TCK'nın 86/3-a. ve 109/1, 109/3. maddelerine uygun yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek kötü muamele suçundan aynı Kanunun 232/1. maddesi uyarınca mahkûmiyet hükmü kurulması, 2- Kabule göre; adli sicil kaydı bulunmayan sanığın, kişiliği, olumlu değerlendirilerek yeniden suç işlemeyeceği kanaatiyle hapis cezasının ertelenmesine karşın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken bu kez aynı özellikleri olumsuz görülerek çelişkiye yol açılması, Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/05/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/24150, K. 2016/9705, T. 05.05.2016, www.arakarar.com/karar/yargitay-18-ceza-dairesi-2015-24150-e-2016-9705-k-dba420d6e775