Yargıtay 17. Hukuk Dairesi 2011/11622 E. 2012/5309 K. – Tazminat

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı araca, davalıların maliki, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın çarparak hasarlanmasına neden olduğunu, ekspertiz raporuyla belirlenen 15.137,82 TL hasar bedelinin müvekkili tarafından sigortalısına ödendiğini, davalı aracının trafik sigortacısı tarafından 7.568,50 TL ödeme yapıldığını bildirerek TTK'nun 1301. maddesi gereğince bakiye 7.431,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalılar davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne, 6.784,50 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline (sigorta şirketinin poliçe limitiyle sınırlı olmak üzere) karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir. 1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranlarının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalıların tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan Sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2-Dava, TTK'nun 1301. maddesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir. Davacı tarafça temerrüt faizi olarak avans faiz istenilmiştir. Kazaya neden olan kamyonet ticari araç olup ticari faaliyet esnasında kazaya neden olmuştur. O halde, davada temerrüt faizi olarak ticari faiz niteliğindeki avans faizine hükmedilmesi gerekirken yasal faize hükmedilmesi doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK.nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalıların tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasının 1. bendindeki “yasal” ibaresinin hükümden çıkarılarak, yerine “avans” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 201,24 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 27.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.