Yargıtay · 17. Ceza Dairesi

Yargıtay 17. Ceza Dairesi 2019/7537 E. 2019/16412 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
17. Ceza Dairesi
Esas No
2019/7537
Karar No
2019/16412
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanık hakkında hırsızlık suçundan TCK'nun 142/2-h, 143,43 maddeleri uyarınca hükmolunan 8 yıl 16 ay 15 gün hapis cezasından aynı Yasa'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak netice cezanın 7 yıl 9 ay 22 gün yerine 6 yıl 22 ay 22 gün olarak belirlenmesi, 2-Görüntü inceleme tutanağına göre suç saatinin 20.04 olması; UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede güneşin suç tarihinde 19:07 'da battığı gece vaktinin suç tarihinde 20.07’da başladığı anlaşılmakla, eylemin gündüz vaktine rastlayan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nun 143.maddesi uygulanmak suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi, 3-Sanık 23/06/2015 tarihli celsedeki savunmasında; mağazanın zararını karşıladığını söyleyip belgeleri ibraz edeceğini söylemesine rağmen, müşteki dinlenilmeden cezasından TCK'nın 168. maddesi uyarınca indirip yapılıp yapılmayacağının tartışılmaması, 4-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının GÖZETİLMESİNE, 19.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2019/7537, K. 2019/16412, T. 19.12.2019, www.arakarar.com/karar/yargitay-17-ceza-dairesi-2019-7537-e-2019-16412-k-c5783fcce1d5