Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2018/6775 E. 2020/4469 K. – Güveni Kötüye

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Güveni kötüye kullanma HÜKÜM : TCK'nın 155/1, 52/2-4 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığa atılı güveni kötüye kullanma suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede; Katılan ...’ın, tedavi amacıyla ... ... Hastanesine, oradan da tanıdığı olan ve ...'te oturan temyiz dışı...'in yanına gittiği, tedavi amacıyla yanında bulundurduğu 19.000 ABD doları, kimlik kartı, gözlüğü, sağlık raporu ve ilaçlarının bulunduğu el çantasını muhafaza etmesi amacıyla...’e verdiği, bir kaç gün sonra geri istediğinde...'in, çantayı sanık ...'a ait araçtan çaldırdığını beyan ederek geri vermediği,... ve sanığın birlikte hareket ederek, ...'e muhafaza amacıyla teslim edilen parayı zilyetliğin devri amacı dışında kullandıkları anlaşılmakla; eylemin TCK’nın 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlemediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.