Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2018/6033 E. 2020/2335 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52/2, 53/1-2-3 ve 58/6-7. maddeleri gereğince mahkumiyet Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede; Olay tarihi itibariyle katılanın bekar olup evlenmek amacıyla kendisine eş aradığı, haklarında beraat hükmü verilen temyiz dışı .., ... ve .. vasıtasıyla sanık ... ile tanıştığı, sanığın da katılanı... isimli bir kadın ile tanıştırdığı, kadının evlenmek için katılandan 12.000 TL’lik ziynet eşyası talebinde bulunduğu, ancak 10.000 TL'ye anlaştıkları, iki gün sonra sanık ve... isimli kadının katılanın ... köyündeki ikametine gittikleri, katılanın burada... isimli şahsa 5.000 TL'yi elden verdiği, kalan 5.000 TL’yi de nikahtan sonra vereceğini belirttiği, daha sonra nikah işlemlerini yapmak amacıyla hep birlikte ... merkeze gittikleri, burada sanık ve ... isimli kadının katılanı oyalayarak ortadan kayboldukları anlaşılmakla; eylemin TCK’nın 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, atılı suçu işlemediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.