Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2018/4695 E. 2020/2157 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : TCK 157/1, 52, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın, katılan ile internette tanışarak arkadaş oldukları, İzmir'deki erkek kardeşinin nişan töreni olduğunu ve bu nedenle altın alması gerektiğini söyleyerek katılan ile birlikte kuyumcuya gidip 4.085 TL tutarında altın aldıkları, kredi kartında problem olduğunu söyleyerek katılanı kandırdığı ve onun kredi kartından bilgisi dahilinde çekim yaptırdığı, menfaat elde ettikten sonra ortadan kaybolduğu bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanı ile tüm dosya kapsamından, sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ve müdafiinin, mahkemece eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna, delillerin takdirinde hata edildiğine, hükmün ölçülülük ilkesine aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.