Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2013/7444 E. 2013/7909 K. – Güveni Kötüye

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin süreden reddine dair Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın, 10.02.2011 tarihli karara karşı 01.03.2011 gününde eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 311.maddesi hükmüne göre eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulmuş olması halinde bu talebi inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olması karşısında, Mustafakemalpaşa Asliye Ceza Mahkemesi'nin eski hale getirme talebinin reddine ilişkin verdiği 02.03.2011 günlü ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu anlaşıldığından bu kapsamda hüküm fıkrasında son celsede hazır bulunan sanık açısından, temyiz süresinin tefhim veya tebliğden itibaren başlayacağı şeklinde yanlış anlamaya neden olacak ifadelere yer verilerek temyiz süresinin ne zaman başlayacağı konusunda yanıltma yapılmış olması karşısında, eski hale getirme talebinin haklı ve temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Sanık ...’ın, Mustafakemalpaşa ilçesinde emlak komisyonculuğu ve arzuhalcilik işleriyle uğraştığı, tahliyenin ertelenmesi davası açmak isteyen şikayetçinin talebi üzerine dava dilekçesi yazdığı ve mahkemeye teminat yatırmak üzere şikayetçiden 1150 TL istediği, şikayetçinin de bu parayı vermesine rağmen sanığın, yatırılması gereken teminatı yatırılmayıp uhdesinde bulundurduğunun iddia edildiği olayda; 5237 sayılı TCK’nın 155/2.madde ve fıkrasında düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi gerekmekte olup, somut olayda, arzuhalcilik yapan sanığın açılacak dava için gerekli olan teminat parasını mahkemeye yatırmayıp uhdesinde bulundurmaktan ibaret eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 155/1 maddesi kapsamında kaldığı ve takibinin şikayete bağlı olduğu, şikayetçinin de hükümden sonra 01.03.2011 havale tarihli dilekçesiyle şikayetinden vazgeçtiğini belirttiği anlaşıldığından, anılan kanunun 73/6.maddesi gereğince şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği hususunda sanığın beyanının saptanarak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.