Yargıtay · 15. Ceza Dairesi
Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2013/5391 E. 2013/10952 K.
Konu: Kamu Malına Zarar Verme
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 15. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2013/5391
- Karar No
- 2013/10952
- Karar Tarihi
- Konu
- Kamu Malına Zarar Verme
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kamu Malına Zarar Verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma suça konu şeyin amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir. Somut olayda; suça sürüklenen çocuğun, hükümlü olarak bulunduğu Nazilli E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nun E blok 4 nolu koğuşunun zemin kat penceresinin camını kırması şeklindeki eyleminin kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; Suça sürüklenen çocuğun, kamu malına zarar verme şeklinde sübut bulan eylemi nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın müstakil ceza içeren 152/1-a maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, aynı yasanın 151/1.maddesi ile temel cezanın belirlenmesinden sonra 152/1-a maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 151/1.maddesinin uygulanmasına ilişkin (1) numaralı bendin tamamen çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.06.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.