Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2011/21873 E. 2013/5856 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma ... Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK’nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Sanık ...’ın, şikayetçi ...’ye ait Kayseri’de faaliyet gösteren ... Nakliyat Kargo Sanayi ve Ticaret şirketinin Bursa’daki yetkilisi olduğu, diğer mağdurlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’nin kargo vasıtasıyla şikayetçi ...’e gönderilecek olan eşyaları teslim aldığı, sonrasında mağdurların bilgisi ve rızası dışında araca yükleyerek İstanbul’a götürdüğü, şoförle irtibata geçen ...’nin, sanığın kiraladığı depoya ulaştığı, eşyaların depoya indirildiği sırada şikayetçi ...’in beyanı ile sanığın yakalandığı, ancak eşyaları rızaen teslim etmediğinin iddia edildiği olayda; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1) Kayseri’de faaliyet gösteren ... Nakliyat Kargo Sanayi ve Ticaret şirketinin Bursa’daki yetkilisi olan sanığın, Kayseri’ye gönderilmek üzere depoda biriktirdiği mağdurlara ait eşyaları, aynı zamanda bir kamyona yükleyerek İstanbul’a götürüp mal edinmesi şeklindeki eyleminin, TCK’nın 43/2-1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, mağdur sayısınca suç oluştuğu kabul edilip yazılı şekilde uygulama yapılması, 2) Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi, Kabule göre de; Hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesi sırasında, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeye dayanarak tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.