Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2011/20570 E. 2013/4962 K. – Güveni Kötüye

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkâr etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Somut olayda; sanığın, katılanın oğlu olan tanık ...’dan emaneten aldığı katılanın üzerine kayıtlı aracı, araçta hak sahibi olduğunu beyan ederek iade etmemesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın soyut iddiasından başka aracı ortaklaşa aldıkları yönünde bir delil bulunmadığından güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir. Sanık hakkında temel cezanın belirlenmesi sırasında, TCK’nın 155/1 maddesinde hapisle birlikte adli para cezası öngörülmesine karşılık hapis cezasına hükmedilmeyerek yalnızca adli para cezası verilmek suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından ve aynı yasanın 52. maddesi uyarınca adli para cezasının gün olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden ay olarak belirlenmesi sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.