Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2011/13632 E. 2012/37968 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın, daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK'nun 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği anlaşılmış ve 5237 Sayılı TCK'nun 53. maddesi uygulanmamış ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında infazda dikkate alınması mümkün görülmüştür. Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takim hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır. Somut olayda; Sanığın, faili meçhul şüpheli ile birlikte kendilerini sivil polis olarak tanıtıp, müştekinin çalınan traktörünü bulduklarını, Kars ilinde otoparkta olduğunu belirtip, kendisine getireceği vaadiyle otopark ücreti için olduğunu söyleyerek müştekiden para aldığı, daha sonra traktörü getirmek için yol masrafı gerektiğini söyleyip para almak için buluşacakları yere araç ile geldiğinde, kendisini yakalamak için tertiplenen sivil polislerden şüphelenerek kaçmaya çalıştığı esnada kaza yaparak yaya olarak uzaklaştığı, araçta bulunan fotoğraflardan müşteki ve oğlu tarafından teşhis edilen sanığın, daha sonra canlı olarak müşteki tarafından teşhis edildiği, yine sanığın olay günü de kullandığı kazalı aracın müşteki ve eşi tarafından teşhis edildiği anlaşılmakla, sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir. Mükerrir olan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 29.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.