Yargıtay 14. Hukuk Dairesi 2015/2220 E. 2015/7221 K.

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 06.02.2012 gününde verilen dilekçe ile miras ortaklığına temsilci atanması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: _K A R A R_ Dava, miras ortaklığına temsilci atanması isteğine ilişkindir. Davalılar, davacı tarafından bildirilen isimlerin terekeye temsilcisi olarak atanmasını kabul etmediklerini, temsilci olarak davalı ...'un atanmasını istediklerini beyan etmişlerdir. Mahkemece davanın kabulüne, muris ........'ın terekesine ...'ın temsilci olarak atanmasına karar verilmiştir. Hükmü, davalı ..., temsilcinin şahsına yönelik olarak temyiz etmiştir. Miras ortaklığı temsilcisi (TMK m. 640) özel kayyım niteliğindedir. TMK'nın 431. maddesi uyarınca vasi tayininde usul kayyım (mümessil) için de uygulanır. TMK'nın 422. maddesi gereğince vasinin sıfatına karşı yapılan itirazları veya vasinin ileri sürdüğü kaçınma sebeplerini (özürleri) inceleme görevi ile ilgili yasal hükümlerin mümessile yapılan itirazın yada kaçınma sebeplerinin incelenmesinde de gözetilmesi zorunludur. Vesayet makamının itirazı reddetmesi halinde itirazı denetim makamının incelemesi gerekir. TMK'nın 397. maddesinde belirtilen denetim makamı görevi; asliye hukuk mahkemesine aittir (5133 S.K. m. 2-3, TMK m. 397/2). Öyle ise miras ortaklığı temsilcisinin (TMK m. 640/3) şahsına yönelik itiraza ilişkin dilekçenin görev yönünden reddiyle yukarıda açıklanan kurallar çerçevesinde değerlendirilip gereği yapılmak üzere dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dilekçenin görev yönünden reddi ile miras ortaklığına atanan temsilcinin şahsına itiraz edildiğinden denetim makamınca karar verilmek üzere MAHALLİNE İADESİNE, 29.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.