Yargıtay 13. Ceza Dairesi 2019/3050 E. 2019/12405 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 28.06.2014 tarihinde 29044 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/3. maddesi ile “hükümlü adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet Savcısının kararı ile kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verileceği, buna uymaması halinde kalan kısmın tamamının açık ceza infaz kurumunda yerine getirileceği” düzenlemesi getirildiği halde, anılan düzenleme dikkate alınmaksızın ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmiş ise de, belirtilen bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeyerek, aynı Kanun'un 142/1-a maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini, 2-Müşteki beyanından olayın gece sayılan zaman diliminde saat 01.30 sıralarında gerçekleştiği anlaşılmakla sanık hakkında TCK'nın 143. madde uygulanmak suretiyle cezasından arttırım yapılması gerektiğinin düşünülmemesi, Kabule göre de; 3-Sanık hakkında temel cezanın TCK'nın 142/1-a maddesinde öngörülen asgari haddin altında belirlenmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi yönünden sanığın CMUK'nın 326/son fıkrası gereğince kazanılmış hakkının gözetilmesine, 12/09/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.