Yargıtay · 13. Ceza Dairesi

Yargıtay 13. Ceza Dairesi 2014/9612 E. 2014/27469 K.

Konu: Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığını Bozma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
13. Ceza Dairesi
Esas No
2014/9612
Karar No
2014/27469
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığını Bozma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde, birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığını ihlal ettiği anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinden artırım yapılmaması, aleyhe temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkındaki tekerrüre esas alınan Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2007/455 esas ve 2008/528 karar sayılı ilamında hükümlülüğün birden fazla suçtan verilen cezalardan oluşması karşısında, en ağır cezayı içeren hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “ 5237 sayılı TCK'nın 58.maddesinin uygulanmasına ” ilişkin bölümlerin çıkarılarak, hüküm fıkrasına “ Sanık ...’in Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2007/455 esas ve 2008/528 karar sayılı ilamında birden çok suçtan verilen hükümlülük kararı nedeniyle mükerrir olduğu anlaşıldığından; 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi gereğince, anılan ilamda hırsızlık suçundan TCK’nın 142/1-b maddesi gereğince verilen 2 yıl hapis cezasının dikkate alınarak, hakkında hükmolunan cezaların 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve Yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2014/9612, K. 2014/27469, T. 01.10.2014, www.arakarar.com/karar/yargitay-13-ceza-dairesi-2014-9612-e-2014-27469-k-c0e1ab0a5851