Yargıtay 13. Ceza Dairesi 2011/12991 E. 2011/2814 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Olayın oluşu ve mahkemesince ulaşılan kanaate ilişkin deliller ve tartışmalar yapılmadan, Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK'nun 34 ve 230. maddeleri hükmüne aykırı olarak hükmün gerekçesiz bırakılması, 2-Sanığın, mağdurların bina niteliğindeki işyerlerinden hırsızlık yaptıklarının anlaşılması karşısında, eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b.maddesine uyduğu gözetilip, 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması, 3-Sanık hakkında iddanamede 756 sayıl TCK'nun 522. maddesinin gösterildiği, mütalada da 5237 sayılı TCK'nun 145 maddesinin sanık lehine uygulanmasının istendiğinin anlaşılması karşısında, sanığa 5237 sayılı TCK'nun 145 maddesinin uygulanmaması ihtimaline yönelik olarak CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan yazılı şekilde karar verilmesi, 4-5237 sayılı Yasada içtima hükümlerine yer verilmediği gözetilmeyerek hükmolunan cezaların toplanmasına karar verilmesi, 5-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 08.04.2008 gün ve 2008/1-157 Esas, 2008/74 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; tekerrür uygulamasına esas alınacak hükümlülüklerin ve sonraki suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önce olması halinde; 5237 sayılı TCK.nun lehe kabulü ile yapılan uygulamalarda aynı Kanunun 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi, 6-5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafisinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.