Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2024/2084 E. 2024/7377 K.

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklılar ve borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Alacaklıların temyiz isteminin incelenmesinde; 02.03.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanunun 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri On bin Türk Lirası’nı geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 02.12.2016 tarihinden itibaren kırk bin Türk Lirası’na, 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun’un 1. ve 2. maddesi ile 28.02.2019 tarihinden itibaren elli sekiz bin sekiz yüz Türk Lirası’na, 01.01.2020 tarihinden itibaren yetmiş iki bin yetmiş Türk Lirası'na, 01.01.2021 tarihinden itibaren yetmiş sekiz bin altı yüz otuz Türk Lirası'na, 01.01.2022 tarihinden itibaren yüz yedi bin doksan Türk Lirası'na, 01.01.2023 tarihinden itibaren de iki yüz otuz sekiz bin yedi yüz otuz Türk Lirası'na çıkarılmıştır. Temyiz, yargılama giderlerine (hükümde 602,00 TL) ilişkindir. Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihine göre uyuşmazlık konusu değerin, yukarıda belirtilen kesinlik sınırını geçmediği anlaşıldığından, anılan Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti yoktur. 5311 sayılı Kanunla değişik İİK’nın 364/1-2. maddeleri ve 6100 sayılı HMK'nın 366. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca temyiz başvuru talebinin (REDDİNE), 2-Borçlunun temyiz itirazlarına gelince; Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de; Borçlu ... genel bütçeli idareler arasında yer alması sebebiyle 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca yargı harçlarından muaf olduğundan aleyhine harca hükmedilmesi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 30.01.2024 tarih ve 2023/554 E.-2024/166 K. sayılı kararının hüküm bölümünün “3” no'lu bendinde yer alan “İstinaf kanun yolu başvurusu sırasında peşin alınan harcın davalılara iadesine" cümlesinin silinerek tümüyle karar metninden çıkarılmasına, yerine "İstinaf kanun yolu başvurusu sırasında alınan tüm harçların davalılara iadesine" cümlesinin yazılmasına, yine "4" nolu bentte yer alan "İstinaf kanun yolu başvurusu nedeniyle davalılar tarafından yargılama giderleri olarak yapılan BVH 492,00 TL ve posta masrafı 129,00 TL olmak üzere toplam 621,00 TL'nin davacıdan alınarak davalılara verilmesine" cümlesinin silinerek tümüyle karar metninden çıkarılmasına, yerine "İstinaf kanun yolu başvurusu nedeniyle davalılar tarafından yargılama giderleri olarak yapılan 129,00 TL posta masrafının davacıdan alınarak davalılara verilmesine" cümlesinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.