Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2023/7252 E. 2024/4505 K.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi DAVALILAR : ..., ..., ... Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü: Dava, üçüncü kişinin İİK'nın 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince, haciz sırasında borçlunun hazır bulunduğu, çevre esnaftan sorulduğunda haciz yapılan yerin borçlunun iş yeri olduğunun bildirildiği, takip borçlusu ...’ın davacının babası, diğer borçlu ... ise amcası olduğu, mülkiyet karinesinin borçlu dolayısıyla alacaklı yararına olduğu, davacı üçüncü kişinin dayandığı delillerin mülkiyet karinesinin aksini ispata yeterli görülmediği gerekçesi ile davanın reddine karar karar verilmiş, karara karşı davacı 3. kişi ve davalı borçlular tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince, 3. kişi tarafından haczedilen menkullerin borçlulara değil kendisine ait olduğu iddiasıyla açılan davada hacizli malların mülkiyetinin borçlulara ait olduğu sonucunu doğuran Mahkeme kararının davalı borçlular aleyhine olmadığı gerekçesi ile davalı borçluların istinaf başvurusunun hukuki yarar yokluğundan reddine, davacının ise istinaf sebeplerini içerir dilekçesinin yasal 10 günlük süreden sonra verildiği, istinaf başvurusuna ilişkin, süre tutum dilekçesinde herhangi bir istinaf sebebinin belirtilmemiş olması ve kamu düzenine aykırı herhangi bir husus tespit edilemediği gerekçesi ile davacının başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı ve davalı borçlular tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince tesis edilen 06.07.2023 tarihli ek kararlar ile; kararların kesin nitelikli olduğu, temyiz kabiliyetinin bulunmadığı gerekçesi ile davacının ve davalının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, ek kararlar davacı vekili ile davalı borçlular tarafından temyiz edilmiştir. 02.03.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanunun 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri Onbin Türk Lirası’nı geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 02.12.2016 tarihinden itibaren kırk bin Türk Lirası’na, 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun’un 1. ve 2. maddesi ile 28.02.2019 tarihinden itibaren elli sekiz bin sekiz yüz Türk Lirası’na, 01.01.2020 tarihinden itibaren yetmiş iki bin yetmiş Türk Lirası'na, 01.01.2021 tarihinden itibaren yetmiş sekiz bin altı yüz otuz Türk Lirası'na, 01.01.2022 tarihinden itibaren yüz yedi bin doksan Türk Lirası'na, 01/01/2023 tarihinden itibaren iki yüz otuz sekiz bin yedi yüz otuz Türk Lirası'na, 01/01/2024 tarihinden itibaren de üç yüz yetmiş sekiz bin iki yüz doksan Türk Lirası'na çıkarılmıştır. Somut olayda, temyiz konusu mahcuzların değeri, kesinlik sınırının üzerinde olduğu anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesinin 06.07.2023 tarihli ek kararların kaldırılarak hükmün esas yönünden incelenmesine karar verilmiştir. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili ile davalı borçlular tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. SONUÇ: Açıklanan sebeplerle,Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 427,60'ar TL temyiz harcından evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenlerden tahsiline, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 08.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.