Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2019/3632 E. 2019/13151 K.

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, Mahkemece her ne kadar şirketin esas sermayesini koruduğu, borca batık olmadığı ve dava konusu borcu ödeyebilir durumda olduğu bilirkişi raporu ile de tespit edildiğinden sanıklarla ilgili atılı suçun yasal unsurları oluşmadığından bahisle beraat kararı verilmiş ise de; ceza hukuku açısından 5237 sayılı TCK’nun 20. maddesi gereğince tebligatın hukuki sonuç doğurması için tebligatın borçlu asile yapılması gerektiği, borçlu vekiline tebligat yapılması takip hukukunda sonuç doğurması için geçerli ise de cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak cezai sorumluluk bakımından sonuç doğurmayacağı anlaşılmakla, mahkemenin karara ilişkin gerekçesinin isabetsiz olması sonuca etkili görülmemiş olup, eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 23/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.