Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2025/133 E. 2025/5934 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/133
- Karar No
- 2025/5934
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/117 E., 2024/264 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Kısmen kabul TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
Davacı hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine Sakarya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21/05/2024 tarihli ve 2024/117 E. 2024/264 K. sayılı kararının davalı vekili tarafından temyizi üzerine davalı vekili tarafından 25/06/2024 tarihinde verilen istinaf dilekçesinin temyiz dilekçesi olarak kabulü ile yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05/07/2023 gün ve 2023/2-191 Esas, 2023/703 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, 6100 sayılı HMK'da ilk derece mahkemesince verilen kararların temyiz edilmesi hâlinde kesinlik sınırının tespitine dair açık bir hüküm bulunmadığından HMK’nın 341/2. fıkrasındaki düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, kanun yolu başvuru sınırlarının, başvurulacak kanun yoluna göre değil kararı veren mahkemeye göre belirlenmesi gerektiği, bu halde hüküm tarihinde HMK'nın 341/2. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının 28.250,00 TL olduğu; davacının haksız gözaltı ve tutuklama nedeniyle 50.000,00 TL maddi ve 500.000,00 TL manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 5.850,00 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, hükmün Dairemizce verilen 08.01.2024 tarihli 2021/7245 Esas ve 2024/15 Karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine ilk derece mahkemesince bozma ilamı üzerine yapılan yargılama neticesinde davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 25.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verildiği, davalı aleyhine hükmedilen tazminat miktarının davalı açısından hükmün kesin nitelikte olduğu anlaşıldığından; 6100 sayılı HMK'nın 341/2 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırı gözetilerek hükmün kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Esası incelenmeyen dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Sakarya 6. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.07.2024 tarihinde karar verildi.