Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/806 E. 2023/3000 K. – Hakaret, Tehdit

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/178 E., 2016/184 K. SUÇ : Hakaret, tehdit, kişilerin huzur ve sükununu bozma HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma Denizli 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.05.2016 tarihli ve 2016/178 Esas, 2016/184 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun ''sürelerin hesaplanması'' başlıklı 39 uncu maddesi şu şekildedir; ''(1) Gün ile belirlenen süreler, tebligatın yapıldığının ertesi günü işlemeye başlar. (2) Süre, hafta olarak belirlenmiş ise, tebligatın yapıldığı günün, son haftada isim itibarıyla karşılığı olan günün mesai saati bitiminde sona erer. (3) Süre, ay olarak belirlenmiş ise tebligatın yapıldığı günün, son ayda sayı itibarıyla karşılığı olan günün mesai saati bitiminde sona erer. Son bulduğu ayda sayı itibarıyla karşılığı olan gün yoksa; süre, ayın son günü mesai saati bitiminde sona erer. (4) Son gün bir tatile rastlarsa süre, tatilin ertesi günü biter.'' 2429 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkındaki Kanun'un 2 inci maddesinin B bendinin birinci kısmı şu şekildedir; ''...Ramazan Bayramı; Arefe günü saat 13.00'ten itibaren 3,5 gündür. ....... '' Ramazan bayramına ilişkin idari izne yönelik 9 Haziran 2016 tarihli Başbakanlık Genelgesinde hizmetlerin aksamaması açısından gerekli tedbirin alınması ve asgari seviyede personelin bulundurulması kaydıyla 08.07.2016 tarihinin tam gün idari izin günü olarak belirlendiği anlaşılmış ise de, idari izin günlerinin resmi tatil olmaması sebebiyle temyiz süreleri işlemeye devam edecektir. Sanığın yokluğunda verilip 28.06.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, temyiz süresinin son gününün 05.07.2016 tarihi olduğu, bu tarihin Ramazan Bayramı dolayısıyla resmi tatil gününe denk geldiği, yukarıdaki açıklamalar ışığında temyiz süresinin son gününün 08.07.2016 cuma günü olduğu tespit edilmiştir. Karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 11.07.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2023 tarihinde karar verildi.