Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/330 E. 2024/4259 K.

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/177 E., 2022/264 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Kısmen kabul TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine mahkemece kurulan hükmün; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 1412 sayılı CMUK'un 317. maddeleri gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Mahkemece davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 761.413 TL maddi, 2.011.413 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 116.771.25 TL maddi, 50.000TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, kararın Dairemizce davacı lehine emeklilik tarihinden tahliye tarihine kadar asgari ücret üzerinden maddi tazminata hükmedilmesi gerektiği ve eksik manevi tazminata hükmolunduğu gerekçeleri ile bozulmasına karar verilmiş, bozma kararı üzerine Mahkemesince 121.367.85 TL maddi ve 250.000 TL manevi tazminatın 28.09.2012 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı lehine yüksek manevi tazminata hükmedildiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarlarının fazla olduğu, reddedilen kısım bakımından lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve esasa aykırı olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/188 Esas – 2015/143 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının Türkiye Cumhuriyeti İcra Vekilleri Heyetini cebren ıskat veya vazife görmekten cebren men etmeye teşebbüs suçundan 28.09.2012 – 19.06.2014 tarihleri arasında 629 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 08.06.2015 tarihinde kesinleştiği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, tutukluluk süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Bozmaya kısmen uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; davacı vekilinin tüm ve davalı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Dairemizin 23.05.2022 tarihli 2021/3975 Karar sayılı ilamıyla davacı hakkında hükmedilen maddi tazminat yönünden, davacının emekli olduğu 07.01.2014 tarihinden tahliye olduğu 19.06.2014 tarihine kadar net asgari ücret üzerinden hesaplanan 4.573.86 tutarın maddi tazminat kapsamında ödenmesi gerektiği yönünde bozma kararı verilmiş olmasına karşın Mahkemesince, kamu görevlisi olan ve tutuklandığı tarihte yurt dışı görevinde bulunan davacı lehine kamu görevi nedeniyle maaş ödemesinin tamamının yapıldığı gözetilmeksizin, yurt dışı görevinin sona ermesi nedeniyle mahrum kaldığı muhtemel zararı ile cezaevi harcamalarının maddi tazminat kapsamına dahil edilmesi, Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün CUMK'un 321. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.09.2024 tarihinde karar verildi.