Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/3292 E. 2024/7705 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/214 E., 2022/394 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat KARAR : Davanın kısmen kabulü TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Davacının tazminat talebi hakkında dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, HMUK'un 427. ve CMUK'un 317. maddeleri gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Mahkemece; davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 6.500,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın tahliye tarihi olan 14.01.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 2.195,27 TL maddi, 2.500,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Dairemizce davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile yerel mahkemece kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılamada davanın kısmen kabulü ile 2.150,26 TL maddi, 4.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca ilk hükmün yalnızca davalı tarafından temyiz edilmiş olmasına karşın, bozma sonrası hükümde davalı lehine usuli kazanılmış hak ilkesine riayet edilmeksizin manevi tazminatın yükseltiğinden bahisle, davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddi gerektiğine, tazminat koşullarının oluşmadığına, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna, faiz başlangıç tarihinin hatalı olduğuna, reddedilen miktar üzerinden davalı lehine vekâlet ücreti ödenmesi gerektiğine, ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU Yerel mahkemece, tazminat talebinin dayanağı olan Kurtalan Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/328 Esas –2015/431 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından 02.11.2014-14.01.2015 tarihleri arasında 73 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, beraat kararının 20.11.2015 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat kararının davacıya tebliğ edilmediği, tutuklama tarihinde yürürlükte bulunan CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, davalı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1-Siirt 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.06.2016 gün, 2016/105 Esas 2016/324 Karar sayılı ilamı ile davacı lehine 2.500,00 TL manevi tazminata hükmedilip, bu hükmün yalnızca davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bu hükümle verilen manevi tazminat miktarının davalı lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilmeden, bu miktarın üzerinde kalacak şekilde manevi tazminata hükmedilmesi, 2-Davacı vekilinin dava dilekçesinde, tahliye tarihi olan 14.01.2015 tarihinden itibaren faiz işletilmesi talebinde bulunmasına karşın, taleple bağlılık ilkesine aykırı olacak şekilde gözaltı tarihi olan 02.11.2014 tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CUMK'un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği manevi tazminatın belirlendiği bölümde yer alan "4.000,00 TL" ibaresinin, "2.500,00 TL" ibaresi ile maddi ve manevi tazminata ilişkin faiz başlangıç tarihinin belirlendiği kısımda yer alan "02.11.2014" ibaresinin "14.01.2015" ibaresi ile değiştirilmesi suretiyle suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2024 tarihinde karar verildi.