Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/7473 E. 2024/6414 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1533 E., 2021/1253 K. DAVA : 466 sayılı Kanun gereği tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 150.000 TL maddi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; tazminata konu dosyalara ilişkin karar ve kesinleşme şerhlerinin davacıya tebliğ edilmediği, bu sebeple davanın süresinde olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, davacının tazminat talebinin dayanağı olan Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 1994/228 Esas – 1994/192 Karar ve 2003/66 Esas - 2004/183 Karar sayılı ceza dosyalarında yargılandığı, her iki yargılama kapsamında 04.07.1992 – 30.12.1994 tarihleri ile 03.04.2004 -03.05.2005 tarihleri arasında toplam 588 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda her iki dosyada da beraatine hükmedildiği, 1994/228 Esas - 1994/192 Karar sayılı dosyanın karar tarihinin 30.12.1994 olduğu, dosyaya ilişkin kesinleşme şerhi ve tebligata ilişkin belgelerin bulunmadığı, 2003/66 Esas - 2004/183 Karar sayılı dosyanın karar tarihinin 07.07.2004 olduğu ve dosyanın arşivde imha edilmesi nedeniyle gerekçeli kararın ve kesinleşme şerhinin tebliğine ilişkin herhangi bir hususun tespit edilemediği, davanın tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 466 sayılı Kanuna tabi olduğu, anılan Kanuna göre dava açma süresinin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2014/141-229 sayılı kararında belirtildiği üzere ''gerekçeli karar usulüne uygun tebliğ edilmemiş ve kesinleştirme işlemleri yapılmamış ya da kesinleştiği tespit edilmemiş ise, davanın karar tarihinden itibaren 10 yılda açılması gerektiği'', dosya kapsamındaki yargılamalara ilişkin karar tarihlerleri dikkate alındığında davanın yasal zamanaşımı süresi geçtikten sonra 27.11.2020 tarihinde açıldığı gerekçesiyle davanın süreden reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince süreden reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Karar başlığında ''466 sayılı Kanun gereği tazminat'' yerine ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, davanın süresinde açılmadığı anlaşılmakla, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2024 tarihinde karar verildi.