Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/6497 E. 2025/2900 K. – Kişiler Arasında

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1900 E., 2021/3146 K. SUÇ : Kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Avukatlık Kanunu'nun 59/5. maddesi (Ek fıkra: 11/7/2020-7249/10) uyarınca "Avukatların, avukatlık veya Türkiye Barolar Birliği ya da baroların organlarındaki görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle verilen bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin kararları hakkında 04/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286 ncı maddesinin ikinci fıkrası uygulanmaz" bağlamı gereği kararın temyiz edilebilir nitelikte olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suçundan 5237 sayılı TCK'nın 133/3, 62/1, 52. ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 400,00 Tl adli para cezası ile cezalandırılmasına kararı verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince hüküm düzeltilerek sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine kararı verilmiş, Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz sebepleri; sanığın unsurları oluşmayan TCK 133/1. maddesi uyarınca cezalandırıldığına, manevi unsur olan kast ile hareket edilmediğine, usulsüz mağdur ifadesi alındığına, eylemin suç olarak tanımlanmadığına, vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay tarihinde sanık ...'in vekilliğini yaptığı şirket tarafından işletilen dersane ve okullarda yapılan, aleni olmayan denetimleri, denetim esnasındaki konuşmaları, denetim komisyonunda görevli olan katılanlar ve müştekilerin rızası olmaksızın cep telefonuyla kaydettiği, daha sonra kaydettiği bu verilere twitter hesabından ifşa ederek üzerine atılı kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suretiyle elde edilen verileri hukuka aykırı olarak ifşa ettiği, sanığın eylemi kül halinde 5237 sayılı TCK'nın 133/3. maddesindeki kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaların kaydedilmesi suçunu oluşturduğundan mahkumiyet kararı verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince, aleyhe istinaf olmadığından eleştiri yapılmış olup, hüküm fıkrasında yer alan "TCK.nın 52" ibaresinin "TCK'nın 52/2." şeklinde değiştirilmek ve diğer kısımları aynen muhafaza edilmek suretiyle hükmün düzeltilerek sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların mahkemenin inanç ve takdirine göre doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2025 tarihinde karar verildi.