Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/6396 E. 2025/3124 K. – Özel Hayatın

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1859 E., 2021/2797 K. SUÇ : Özel hayatın gizliliğini ihlal HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 134/2, 53/1-2-3, 58. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanığın istinaf başvurusu üzerine dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesinin kararındaki mahkûmiyete ilişkin bölümün sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a,c maddesi uyarınca beraatine ilişkin hüküm ile değiştirilmesi suretiyle hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri; katılanın resimlerin çekilmesine rıza göstermesinin ifşa edilmesine rıza gösterdiğini anlamına gelmediğine, sanığın eylemini katılanın rızası dışında gerçekleştirdiği sabit olduğu halde beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; katılanın rızası kapsamında öpüştükleri ve sarıldıkları özel hayat kapsamındaki resimleri katılanın rızası dışında ifşa eden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 134/2. maddesindeki görüntü veya seslerin ifşa suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda, katılanın yargılama sırasında 12.09.2019 tarihli celse de "Mehmet bilgim dahilinde fotoğraflarımızı çekti, zaten ben fotoğrafların çekilmesine rıza gösterdim, sırf Metin'in ailesinin ayrıldığımıza inanmasını istedim" şeklindeki beyanı dikkate alındığında, sanığın, katılanın bilgisi ve rızası dahilinde bu özel nitelikteki fotoğrafları çektiği ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeniyle istinaf dışı olan diğer sanık ...'ın ailesine katılanın, sanık ...'den ayrıldığına inanmalarını sağlamak amacıyla gönderdiği, bu haliyle suçun hukuka aykırılık unsurunun oluşmadığı gibi katılanın açık rızası karşısında sanığın suç işleme kastındanda söz edilemeyeceği gerekçeleri ile İlk Derece Mahkemesinin kararındaki mahkûmiyete ilişkin bölümün sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a,c maddesi uyarınca beraatine ilişkin hüküm ile değiştirilmesi suretiyle hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Dosya kapsamına göre katılanın yargılamanın 12.09.2019 tarihli oturumunda "Mehmet bilgim dahilinde fotoğraflarımızı çekti, zaten ben fotoğrafların çekilmesine rıza gösterdim, sırf Metin'in ailesinin ayrıldığımıza inanmasını istedim" şeklindeki beyanı dikkate alındığında suça konu resimlerin gönderilmesinde rızası olduğu kabul edilerek sanık hakkında beraat kararı verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden Tebliğname'deki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin kanunda suç olarak düzenlenmediğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.03.2025 tarihinde karar verildi.