Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/631 E. 2025/4460 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/631
- Karar No
- 2025/4460
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2084 E., 2020/1536 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat DAVATARİHİ : 14.02.2019 HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEMYİZ EDENLER : Davacı vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 125.000,00 TL maddi ve 500.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; maddi tazminatın reddine karar verilmesinin hatalı olduğuna ve eksik manevi tazminata hükmedildiğine ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/349 Esas – 2018/67 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı örgüt suçundan 24.10.2016 - 29.12.2017 tarihleri arasında 431 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 16.02.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat kararının davacı vekiline 12.03.2018 tarihinde tebliğ edildiği ve davanın gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'ya tabi olduğu belirlenerek 14.02.2019 tarihinde açılan davanın Kanun'da belirtilen 3 aylık süre geçtikten sonra açıldığının kabulü ile davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince kesinleşme şerhi davacı asile tebliğ edilmediğinden davanın süresinde olduğu kabulü ile davanın reddine ilişkin kısımların hükümden çıkarılarak yerine maddi tazminat talebinin reddine ve 25.000,00 manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine ilişkin hükümlerin eklenmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin, maddi tazminatın reddine karar verilmesinin hatalı olduğuna ilişkin ve sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1. Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,
2. Davacı vekili tarafından gözaltına alınma tarihinden itibaren faiz talep edilmesine rağmen hükmedilen manevi tazminatın faiz başlangıç tarihinin belirtilmemesi,
Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2025 tarihinde karar verildi.