Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/4607 E. 2024/7014 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/4607
Karar No
2024/7014
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/709 E., 2021/500 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 160.000,00 TL maddi ve 150.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, dosya içerisinde mevcut infaz evraklarına göre tazminat davasına konu edilen tutuklama kararının hiç infaz görmediğinden bahisle reddine ve 8.200,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/297 Esas – 2017/311 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacı hakkında devletin birliğini ve bütünlüğünü bozma ve cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından soruşturma başlatıldığı, 29.01.2013 tarihinde tutuklama kararı verildiği ancak tutuklama müzekkeresinin infaz görmediğinden kanunda öngörülen yasal şartların oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Dairemizce Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan araştırmada; davacının Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/297 Esas – 2017/311 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında 29.01.2013 tarihinde devletin birliğini ve bütünlüğünü bozma suçundan tutuklandığı, yapılan yargılama sonunda devletin birliğini ve bütünlüğünü bozma suçundan ceza verilmesine yer olmadığına; cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine ve tutuklanmasına karar verildiği, 12.07.2017 tarihinde cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan tutuklandığı, Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 21.02.2019 tarih, 2018/2822E., 2019/1161K. Sayılı kararı ile hükmün bozulmasına ve davacının tahliyesine karar verildiği, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi 2019/864E., 2019/884K. Sayılı kararı ile 25.06.2019 tarihinde hakkında beraat kararı verildiği, 31.10.2019 tarihinde beraat hükmünün kesinleştiği, davacının beraat ettiği cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 12.07.2017-21.02.2019 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, bu suça ilişkin tutuklama müzekkeresinin infaz edilip edilmediği, infaz edilmiş olması halinde, infaz tarihlerinin ceza infaz kurumundan sorularak infaz edilen tutukluluk süresinin tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmesi sonrası bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/4607, K. 2024/7014, T. 02.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-4607-e-2024-7014-k-e601691e8d58