Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/3209 E. 2025/6753 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/783 E., 2021/69 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. maddesi uyarınca davacı açısından temyiz edilemez olduğu belirlenmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının 10.01.2020 havale tarihli dilekçesi ile haksız gözaltı nedeniyle 5.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın işlem tarihinden itibaren yasal faizi ile ödenmesine ilişkin ilişkin talebinin kısmen kabulü ile maddi tazminat koşullarının oluştuğundan bahisle asgari ücret üzerinden hesaplama yapılmak suretiyle 43,37 TL maddi, 500,00 TL manevi tazminatın 08.10.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, karara karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulması üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; suçlamanın niteliği ve davacı üzerindeki etkileri göz önünde bulundurulduğunda hükmedilen manevi tazminatın çok eksik olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/188 Esas ve 2016/10490 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 08.10.2016-09.10.2016 tarihleri arasında 1 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama neticesinde beraatine karar verildiği, beraat kararının 17.09.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen kararın davacıya bizzat tebliğ edilmesi gerekirken davacı vekiline 12.10.2019 tarihinde tebliğ edildiği, 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 78.630 TL olduğu; davacının 5.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesince 43,37 TL maddi, 500,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi üzerine hükmün yalnızca davalı vekilince istinaf edilmesi neticesinde Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilen dosya kapsamında; Davacının ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmadığı, Bölge Adliye Mahkemesince de davacı aleyhine yeni bir hüküm kurulmadığı, istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilen hükme yönelik istinaf yoluna başvurmayan davacının temyiz yoluna başvurma hakkı olmadığından 6100 sayılı HMK’nın 361/1. fıkrasına göre, davacı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.09.2025 tarihinde karar verildi.