Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/9975 E. 2025/2258 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/58 E. 2020/178 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması Davacı ... vekilinin temyiz istemi yönünden; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün, 6100 sayılı HMK'nın 24/11/2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42. maddesi ile değişik 362/1-a maddesi uyarınca kesin olduğu belirlenmiştir. Davacı ... vekilinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacılar vekilinin haksız gözaltı nedeniyle davacı ... yönünden; 30.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın, davacı ... yönünden; 10.000,00 TL maddi ve 50.000,00TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren en yüksek kredi faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile davacı ...'ün talebinin kısmen kabulü ile 833,46 TL maddi tazminatın davacının çalışamadığı süreler için verilen 173,46 TL tutarındaki zararı açısından haksız gözaltına alma tarihi olan 13/08/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle, kendisini vekille temsil ettirmesinden kaynaklı olarak ödenen 660,00 TL yönünden kovuşturmaya yer olmadığına dair karar tarihi olan 31/01/2018 tarihinden itibaren ve 400,00 TL manevi tazminatın haksız gözaltına alma tarihi olan 13/08/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacı ...'ün talebinin kısmen kabulü ile 660,00 TL maddi tazminatın kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği tarih olan 31/01/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle ve 500,00 TL manevi tazminatın haksız gözaltına alma tarihi olan 13/08/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekili ile davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacılar vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacılar vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen tazminat miktarlarının eksik olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Sinop Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/2773 numara sayılı soruşturma dosyası kapsamında, davacıların silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 13/08/2016 - 16/08/2016 tarihleri arasında 4 gün gözaltında kaldığı, yapılan soruşturma sonunda kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, kararın davacılar vekiline tebliğ edildiği, itiraz edilmemesi üzerine kararın 02/03/2018 tarihinde kesinleştiği, göz altı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacılar hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, göz altı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR A. Davacı ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden; Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 72.070,00 TL olduğu, ilk derece mahkemesince davacının haksız gözaltı nedeniyle 10.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 660,00 TL maddi ve 500,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, davacı aleyhine reddedilen toplam tazminat miktarının 58.840,00 TL olması sebebiyle hükmün davacı açısından kesin olduğu görülmekle; davacı vekilinin temyizinin katılma yolu ile yapılmadığı dikkate alınarak, 6100 sayılı HMK’nın 24/11/2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un 42. maddesi ile değişik 362. maddesinin 1/a bendinde yer alan temyiz sınırı ve reddedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle, davacı vekilinin temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE; B. Davacı ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden; Gerekçeli karar başlığında, ''14/05/2018" olan dava tarihinin ''24/05/2018'' olarak yazılması ve duruşmaya katılıp görüş bildiren Cumhuriyet savcısının adının yazılmaması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir. Davacının 13/08/2016 - 16/08/2016 tarihleri arasında 3 gün gözaltında kaldığı anlaşılmakla; maddi tazminatın, davacının göazltına kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan "125,90" TL yerine, gözaltı süresi 1 gün fazla hesaplanmak nedeniyle bu miktarın üstünde kalacak şekilde "173,46" TL olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştirilen husus dışında hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Sinop Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2025 tarihinde karar verildi.