Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/9363 E. 2025/334 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2021/9363
Karar No
2025/334
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3417 E., 2020/527 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının 05.04.2017 tarihinden bu yana tutuklu olduğunu, tutuklu kaldığı süre zarfında ziyaretçi görüşü, avukat görüşü, adli mahkumlarla aynı koğuşu paylaşma, kurs faaliyetleri, açık görüş, telefon görüşmesi, hafta sonu çocuk görüşü, spor faaliyetleri, avlunun üstünün kafesle kapatılması, ödül teşvik, pembe oda, görme rahatsızlığının oluşması, gelen kargoların uzun süre incelemeye tabi tutulması, çamaşırlarının temizlenmemesi, kantinde satılan şeylerden faydalanamaması, kalabalık koğuşlarda yatmak, mahkemeye kravatla gelememek, cezaevi masrafları gibi mağduriyetlerinden dolayı toplamda 280.000,00 TL maddi ve 8.650.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin yasal şartlar oluşmadığından reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin esastan reddi karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacının temyiz sebepleri; tutuklu kaldığı süre içerisinde hak ihlallerine maruz kaldığına, dosyanın ilgili mahkemeye gönderilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, mahkemece yapılan yargılamada; davacının dilekçesinde belirttiği hususların idari işlemlere yönelik olduğu, adli bir işlem olmadığı ceza infaz kurumunca alınan idari tedbirler olduğu, bu tedbirlere aykırı davranılması nedeniyle idari yargıda dava açılabileceği, ayrıca davacının fetö terör örgütüne üye olmak suçundan cezalandırılmasına karar verildiği, davanın beraatle sonuçlanmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.01.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2021/9363, K. 2025/334, T. 13.01.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2021-9363-e-2025-334-k-d550ce1ee9fb