Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/310 E. 2024/7100 K. – Taksirle Öldürme

Konu: Taksirle Öldürme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2021/310
Karar No
2024/7100
Karar Tarihi
Konu
Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/536 E. 2016/529 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, kusuru bulunmadığı gerekçesi ile 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesine göre beraat kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile karar verildiğine, kusur durumunu hatalı olduğuna ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 28.07.2015 günü saat 07.15 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki araç ile meskun mahal içi, 100 km/s hız sınırının bulunduğu, orta refüjle bölündüğü ve orta refüjünde tel örgülerle kapalı olduğu, düz ve eğimsiz asfalt yolda seyir halindeyken, istikametine göre sol tarafındaki orta refüjdeki tel örgüler arasından kaplamaya giren 1960 doğumlu yayaya çarpması neticesinde yayanın öldüğü olayda, hükme esas alınan kaza tespit tutanağı ile Ankara Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilen 02.05.2016 tarihli raporda; ölenin, yaya geçişinin fiziki bir engelle yasaklandığı yerden geçiş yapmak istemesi, yaklaşan aracın hız ve uzaklığını göz önüne almaması ve otomobile ilk geçiş hakkını vermemesi sebebiyle asli kusurlu olduğu, sanığın ise herhangi bir kusurunun bulunmadığı belirtildiği anlaşılmakla, Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan taksire dayalı kusurunun bulunmadığı gerekçesi ile 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Kaza tespit tutanağında 28.07.2015 olan suç tarihinin, iddianame ve gerekçeli karar başlığında 10.08.2015 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi yazım hatası olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Hükmün gerekçe kısmında sanığın kusurunun bulunmadığının belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında CMK'nın 223/2-e maddesine dayanılması suretiyle aynı Kanunun 232/6. maddesine aykırı davranılması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün 1.paragrafının çıkarılarak yerine ''Sanığın kusuru bulunmadığından üzerine atılı taksirle öldürme suçundan CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince BERAATİNE '' ibaresinin yazılması suretiyle, hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2021/310, K. 2024/7100, T. 04.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2021-310-e-2024-7100-k-48a80f73aaf6