Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2019/7017 E. 2019/9944 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-a, b, e, 3, 62/1, 58/6, 7, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Bozma ilamına uyularak, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazının reddine, ancak; TCK'nın 63. maddesi uyarınca sadece şahsi hürriyeti sınırlama sonucu doğuran haller mahsup işlemine konu olabileceğinden; bozma öncesi sanık hakkında hükmedilen Nazilli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/57 E. 2014/230 K. Sayılı ilamı ile verilen ve para cezası olarak infazı gerçekleştirilen 3000 tl adli para cezasının ve TCK 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin sürenin, sanık hakkında bozma sonrası hükmedilen cezadan mahsup edilemeyeceğinin gözetilmemesi Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün on birinci paragrafın hükümden çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 08.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.