Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2017/8218 E. 2019/4085 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Yaralama Hüküm : CMK 223/2-c maddesi uyarınca beraat Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; İddianame ile atılı suça ilişkin kusuru bulunmadığı kabul edilen sanığın CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilirken hüküm fıkrasında “sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurmaya yeter derecede her türlü şüpheden uzak kesin delil elde edilemediğinden ve sanığın atılı suçu işlediği sabit olmadığından” belirtilerek beraatine karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, bu nedenle hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasının (1.) paragrafında yer alan sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurmaya yeter derecede her türlü şüpheden uzak kesin delil elde edilemediğinden ve sanığın atılı suçu işlediği sabit olmadığından ibaresinin çıkarılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.