Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/3819 E. 2013/25083 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Öldürme Hüküm : Her iki sanık hakkında TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3-6, 53/6. maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet, erteleme Mahalli Cumhuriyet Savcısı Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii, sanık ... ve mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçesinde hakim havalesi bulunmamakta ise de Uyap üzerinden yapılan incelemede, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına dosya gönderme formunda temyiz tarihinin 14.07.2011 olarak gösterildiği anlaşılmakla temyiz talebi süresinde kabul edilmiştir. İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, asli kusurlu olduğu tespit ve kabul edilen sanıklar hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayin edilmemiş olması, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin lehe olması ve aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafii ve sanık ...'ın eksik incelemeye, kusura, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin kasti suçların yasal sonucu olarak uygulanacağı gözetilmeden, taksirli suçtan mahkum edilen sanıklar hakkında anılan madde ile güvenlik tedbirine hükmedilmesi, 2- İnşaat mühendisi ve şantiye şefi olan sanık ... ile sıva ustası sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sanıkların çalışma özgürlüğünü kısıtlayacak şekilde hangi meslek ve sanat olduğu da belirtilmeden soyut ifadelerle 3 ay süre ile inşaat işi yapmalarının yasaklanmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükümlerin hak yoksunluğuna ilişkin 1-6. ve 2-6. bendleri ile inşaat işi yapmaktan yasaklamaya ilişkin 1-9. ve 2-9 bentlerinin hükümlerden çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.