Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/2031 E. 2013/22651 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Yaralama Hüküm : Beraat Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılanın yokluğunda 21.04.2011 tarihinde verilen kararın, 24.06.2011 havale tarihli dilekçe ile vekillikten istifa ettiklerini bildirmesine rağmen 09.08.2011 tarihinde vekile tebliğ edildiği, gerekçeli karar ve vekilin istifa dilekçesi katılana tebliğ edilmediğinden öğrenme üzerine 16.08.2011 tarihinde yapılan temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Yapılan yargılama sonunda sanığın suç açısından taksirinin bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanın eksik inceleme yapıldığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin ve yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine ancak; Mahkemece, 01.10.2010 tarihli ve sanığın kazanın oluşumunda herhangi bir kusurunun bulunmadığının belirtildiği bilirkişi raporu hükme esas alındığı ve sanığın kusurunun bulunmadığı gerekçe olarak gösterildiği halde bu gerekçeye ek olarak ''sanığın isnat edilen suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği'' gerekçe gösterilerek beraat hükmü verilmesi, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. fıkrasının çıkarılarak yerine ''Sanığın üzerine atılı suç açısından kusurunun bulunmadığı anlaşıldığından 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c. maddesi gereğince BERAATİNE '' ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.