Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/1637 E. 2013/21315 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK’nın 89/1-2-b-e, 62, 53/6, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; Tüm dosya kapsamından katılanın orta derecede kırık oluşacak nitelikte yaralandığı, hayati tehlike geçirmediği anlaşılmakla TCK'nın 89/1.maddesine göre tayin edilen cezanın aynı Kanunun 89/2-b.maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükümdeki temel cezada artırım yapılmasının dayanağı olan "TCK'nın 89/2-b, e" ifadesinin" "TCK'nın 89/2-b" olarak yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.