Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/1266 E. 2013/20175 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : Beraat Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak; 1-Gerekçeli karar başlığında “Taksirle yaralama" olan suç adının olayda 2 kişinin yaralandığı gözetilmeden “Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma” şeklinde yazılmış olması, 2-Hükmün gerekçesinde sanığın kusurunun bulunmaması nedeniyle unsurları oluşmayan suçtan beraatine karar verilmesi karşısında, hüküm fıkrasında kanun maddesinin CMK'nın 223/2-c maddesi yerine, anılan Kanunun 223/2-a maddesi olarak yazılması, 3-Trafik kazası tespit tutanağında çarpma noktasının sanığın dönüş yaptığı şeridin sağında bulunan Levent marina istikametine giden yolun 3. şeridi içerisinde işaretlenmiş olması dikkate alındığında; soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporu ile kovuşturma aşamasında alınan bilirkişi raporunda sanığın asli kusurlu olduğunun belirtilmesi, Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesinden alınan raporda ise ışık ihlali yapan tarafın kusurlu olduğunun bildirilmiş olması karşısında, mahkemece sanığın olayda kusursuz olduğu kabul edilirken, CMK'nın 230/1-b maddesine aykırı olarak, bilirkişi raporuna hangi gerekçe ile itibar edildiği karar yerinde açıklanmadan yazılı şekilde hüküm tesisi, Kanuna aykırı olup; katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.