Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/12293 E. 2013/23360 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : 2863 sayılı Kanuna muhalefet Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/2, 5237 sayılı TCK'nın 35, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanıkların 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı niteliğinde bulunmayan ve sit alanı olarak tescil kaydı mevcut olmayan dava konusu, Konya İli, Yunak İlçesi, Hacıfakılı Köyü, Posheyir mevkiinde 1.20 cm derinliğinde, 1.60 cm genişliğinde kazı yaptıkları, kolluğun devriyesi sırasında sanıkların kaçtıkları, ancak kolluk tarafından durduruldukları, olay yerinde iki adet dedektör, iki adet kürek, iki adet kazma, bir adet bel bulunduğu, sanıkların aşamalarda alınan beyanlarında kazı yaptıklarını ikrar ettikleri, bu haliyle sanıkların iştirak halinde suça konu alanda izinsiz kazı yaptıkları, eylemlerinin 5728 sayılı Kanun ile değişmeden önceki 2863 sayılı Kanunun 74/2. cümle ve değişiklik sonrası 2863 sayılı Kanun 74/1-2. cümlesine temas eden suçu oluşturduğu anlaşılmakla, bu maddeler değerlendirilerek lehe kanun karşılaştırması yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken hatalı nitelendirme ile sanıkların eylemlerinin 5728 sayılı Kanun ile değişmeden önceki 2863 sayılı Kanunun 74/2. cümle ve değişiklik sonrası 74/2. maddelerine temas eden izinsiz define araştırmak suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanıklar hakkında eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin, sanıkların beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanıklar hakkında tayin edilen sonuç adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesi uyarınca taksit sayısının dörtten az olamayacağı gözetilmeden üç taksitte ödenmesine karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün B. fıkrasının 6. paragrafında yer alan “3 eşit aylık” ibaresinin çıkarılarak yerine “4 eşit aylık” ibaresinin ilave edilmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, eleştri dışında, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.