Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/11521 E. 2013/16250 K.

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Dava : 466 sayılı Kanuna göre tazminat talebi Hüküm : Davanın reddine Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Hükmün niteliği itibariyle koşulları oluşmadığından davacı vekilinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK'un 318 maddesi gereğince REDDİNE, Dava 466 sayılı Kanun hükümlerine dayalı tazminat istemine ilişkin olup; Ceza Genel Kurulunun 23/03/2010 tarih ve 2009/256 Esas ve 2010/57 sayılı kararında 466 sayılı Kanunun 2. maddesindeki üç aylık sürenin başlangıcı için 21/04/1975 tarih ve 3-5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına atıf yapılarak kesinleşen beraat kararından davacının haberdar olmasının aranması gerektiği şeklindedir. Ancak kararda tazminat davasının ne zamana kadar açılması gerektiğine dair bir açıklama yoktur. Borçlar Kanununun 60. maddesinde tazminat davasının, zarar verici fiil veya olayın vukuundan itibaren her halde 10 yıl sonra zamanaşımına uğrayacağı kabul edilmiştir. Kanun dışı yakalanan veya tutuklanan kimseler bakımından, devletin yaptığı yakalama veya tutuklama haksız fiili ceza davasının kesinleşmesi ile netleştiğinden bu tarih olayın vuku tarihi olup, bu tarihten itibaren 10 yıl dolduktan sonra 466 sayılı Kanuna göre tazminat istenemeyeceği gibi; incelenen dosyada hükmün kesinleşme tarihi 29.09.1987 olup, dava tarihinin 20.05.2011 olduğu dikkate alındığında davanın 10 yıl dolduktan sonra açıldığı, bu nedenle reddi yerine yerel mahkemece "davacının beraat kararının kesinleştiğini 2000 yılında öğrenmesinden itibaren davanın 1 yıllık süre içinde açılmaması nedeniyle CMK'nın 142/1. maddesine öngörülen süre içinde açıldığının kabulünün mümkün olmayacağı gerekçesiyle" süre yönünden reddine karar verilmiş ise de davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sonucu itibariyle doğru olan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 13.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.