Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/1129 E. 2013/19513 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 70, 5237 sayılı TCK'nın 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılan Kültür ve Turizm Bakanlığı vekilinin asıl hükme yönelik temyiz isteminin Mahkemenin 22/10/2010 tarihli ek kararı ile reddine karar verildiği, ek kararın usulüne uygun olarak katılan vekiline tebliğine rağmen ek karara karşı temyiz isteminde bulunulmadığı anlaşılmakla sanık müdafinin temyiz istemine hasren yapılan incelemede; Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Dava konusu Kuran-ı Kerim üzerinde üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, mevcut durumu itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgisi, tasnif ve tescile tabi, bildirim zorunluluğu olan, yani 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlığı olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, dosyanın tarafı konumundaki Müze Müdürlüğü uzmanlarının soruşturma aşamasında düzenledikleri rapor hükme esas alınmak suretiyle karar verilmesi, Kabule göre de; Sanığın aracında yapılan aramada ele geçirilen, tarafsız bilirkişi raporu ile 2863 sayılı Kanunun 23. maddesi kapsamında taşınır kültür varlığı niteliğini haiz oldukları belirlenen suça konu bir adet el yazması Kuran-ı Kerim'i 2003 yılında evlerinin bodrum katında temizlik yaparken bulduğuna dair aksi ispatlanamayan savunması karşısında, eyleminin 2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik 67/1 maddesine temas eden haber verme yükümlülüğüne aykırılık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, hatalı nitelendirme ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 70 maddesi uyarınca hüküm tesisi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.