Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/28075 E. 2013/25713 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 58/6-son, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın cezanın paraya çevrilmesi, ertelenmesi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Olay tarihinde sanığın 161 promil alkollü halde idaresindeki motosikleti devirerek arkasında yolcu olarak bulunan...'un basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, Sağ radius başında Fissural kırık oluşturacak şekilde yaralanmasına sebebiyet vermesi şeklinde gelişen olayda, 5237 sayılı TCK'nın “Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma'' başlıklı 179. maddesinin 3. fıkrasında alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle emniyetli bir şekilde ... sevk ve idare edemeyecek olan kişinin ... kullanma halinin suç olarak düzenlendiği, maddede belirtilen suçun tehlike suçu olduğu, somut olayda ise mağdurun yaralanmış olması sebebiyle zarar suçunun oluştuğu, mağdurdaki yaralanmanın nitelikli olmasına göre, sanığın üzerine atılı taksirle yaralama suçunun bilinçli taksir ile işlenmesi halinde 5237 sayılı TCK'nın 89/5. maddesi uyarınca şikayete tabi olmadığı dikkate alınarak sanığın bilinçli taksirle yaralama suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmemesi, Kabule göre de; Sanık hakkındaki tekerrüre esas alınan Tarsus 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2006/326 esas, 2007/31 sayılı kararının verildiği 30.03.2007 tarihinde yürürlükte bulunan, 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305/2. maddesinde "İki milyar liraya kadar (iki milyar dahil) para cezalarına dair olan hükümler temyiz olunamaz." şeklindeki düzenlemeye göre, ikibin Türk lirasına kadar olan para cezalarının kesin olması ve tekerrüre esas alınamayacak olmaları karşısında, sanığın sabıkasına esas önceki para cezasının 600,00 Türk lirası olduğu nazara alındığında, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.