Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/25784 E. 2013/13918 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 2-e, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin tüm, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine ancak; 1- İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırı, sanığın tam kusurlu oluşu ve mağdurun yaralanmasının niteliği nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilerek asgari hadden uzaklaşılması gerektiği gözetilmeden asgari hadden ceza tayin edilmesi, 2- Yaralanma neticesinde katılanın kemik kırığı olacak ve yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaralanmasına rağmen temel cezada arttırım yapılırken uygulama maddesinin “89/2-b-e” yerine "89/2-e" şeklinde gösterilmesi, Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.