Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/24915 E. 2013/16342 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 51, 51/3, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre, sanığın meskun mahal, bölünmüş, tek yönlü, asfalt, 12 m genişliğinde, kuru, hafif viraj, hafif eğimli, çok şeritli yolda en sol şeritte seyir halinde iken direksiyon hakimiyetini kaybedip yolun en sağına savrulması, 6 m fren izi bırakarak yaya kaldırımına çarpıp yol dışına çıkması, 12 m sürtünerek yol kenarında bulunan yayaya çarpıp 17 m ileri fırlatması ve yol dışındaki kayalara çarparak durabilmesi sonucu tam kusurlu şekilde bir kişinin ölümüne neden olduğu olayda, temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında alt sınırdan ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, eksik inceleme yapıldığına, sanığın kusurunun bulunmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 14.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.