Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/22827 E. 2013/17105 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma Hüküm : TCK'nın 179/2, 31/2, 62, 50/1-d maddeleri gereğince mahkumiyet Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, Mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- 5271 sayılı CMK'nın 191/1. maddesine aykırı olarak iddianamenin kabulü kararı okunmadan duruşmaya başlanılması, 2- Oluş ve dosya kapsamına göre, sürücü belgesiz suça sürüklenen çocuğun idaresindeki kamyonetle çıkmaz sokak içinde geri geri manevra yaparken arkasındaki araca çarpması akabinde olay yerinden kaçmak isterken başka bir araca da çarparak maddi hasara sebebiyet vermesi şeklinde gelişen olayda; 5237 sayılı TCK.nun 179/2. maddesinde düzenlenen suçun kasten işlenebileceği, ehliyetsiz olmanın suçun unsurları arasında bulunmadığı dikkate alınarak suça sürüklenen çocuğun unsurları oluşmayan suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de; 1- 5237 sayılı Kanunun 50/1-d maddesindeki "belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklama" seçenek tedbirinin içeriği, Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezleri ile Koruma Kurulları Yönetmeliğinin 38/son maddesinde "belirli yerler ve etkinlikler; sanık veya hükümlünün suç işlemesinde, suça yönelmesinde ya da zararlı alışkanlıklar edinmesinde veya bağımlılık yapan maddeleri kullanmasında; çevresel, psikolojik, sosyal ve ekonomik etkisi bulunan ya da sanık veya hükümlünün yeniden suç işlemesine yol açan etkenleri tetikleyecek yerler veya etkinlikler" şeklinde açıklanmış olup, “suça sürüklenen çocuğun cezasının hükmolunan cezanın bir katı süresince alkollü içki satışı yapılan yerler, internet kafe, kahvehane ve kafe gibi yerlere gitmekten yasaklanması seçenek yaptırımına çevrilmesine” şeklinde, içeriği anılan Yönetmelik kapsamına aykırı ve infaz kabiliyeti olmayan seçenek tedbire hükmedilemiyeceğinin gözetilmemesi, 2- 5237 sayılı Kanunun 50/1-d fıkrasında “mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle, belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanma” tedbirinde maddedeki “bir katına” ibaresinin ceza miktarı kadar süre olarak anlaşılması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, Mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.